Onderstaand stuk is geschreven voor het verenigingsblad van NSR, de LEF.

De Maarschalk van de Grunniger Beuk Ploug der N.S.G. werd midden in de nacht wakker: hij had net een bijzondere droom gehad. In de droom zag hij een studentensociëteit; en toen hij dichterbij kwam de woorden “Alveus Dei”. In zijn droom was hij niet alleen, nee, hij stond in een groep van ongeveer 100 medestudenten. In de droom begon het langzaam te dagen: deze groep zou de Sociëteit van de andere vereniging gaan overnemen. Hij bereidt zich al voor op het gevecht. Maar dan: als de groep dichterbij komt, lijkt er geen tegenstand te komen. De Maarschalk had een lang gevecht op de drempel verwacht, maar de groep stroomt naar binnen, waar een klein groepje verschrikt opkijkt. De Maarschalk zorgt ervoor dat dit kleine groepje de Sociëteit wordt uitgezet en zet de voorbereidingen in gang: de studenten uit het Noorden moeten voorbereid zijn op de Rotterdammers die zo meteen in hun eigen Sociëteit mogen komen invallen. Hiermee zullen de Rotterdammers leren hoe men op een eerlijke en vooral leuke manier een Sociëteit kan verdedigen. Dan wordt de Maarschalk plots wakker. In volle helderheid: hij heeft meteen begrepen waar zijn droom over ging. Snel begint hij de plannen op te schrijven: Operatie “Vroege Vogels” is gestart…

Dwaasheid, een droom, zult u zeggen? Is dit niet laf in plaats van lef? De Maarschalk dacht niet zo: hij nam een voorbeeld aan Jozef: zijn broers haatten hem om zijn dromen, dwaasheid leek het in hun ogen, waarom zouden de zon, maan en sterren voor hun kleine broertje buigen? Maar we weten uit het verhaal van Jozef en uit 1 Kor 3:19 dat dwaasheid in de ogen van mensen wijsheid is in de ogen van God.
Ok, na al dit dappere gedoe wil ik een laag dieper gaan. U zult als christelijke studenten vaak tegenkomen dat u als dwazen gezien wordt. Uw rationele medestudent kan zich met geen mogelijkheid voorstellen dat er nog mensen bestaan die oprecht kunnen geloven in de ‘dwaasheid’ die de Bijbel en de kerk verkondigt.
Het voorbeeld van Jozef vind ik daarin inspirerend. In het begin is hij iemand die volgens de mensen om hem heen dwaasheid uitkraamt. Maar hij leert om op God te vertrouwen en deinst er niet voor terug Zijn wijsheid te verkondigen. God geeft hem hierdoor uiteindelijk een hoge positie. Jozef bracht in praktijk wat we ook in de Bijbel kunnen lezen: “Deze vreze des Heren is het begin der wijsheid” (Spr 1:7).

Dan blijft voor ons de vraag: durven wij ook de wijsheid van God de leidraad te maken voor ons leven? Durven we impopulair te zijn, of dat nu is bij de andere NSX of bij onze mede-studenten? Durven we zelf ook te vertrouwen dat Gods wijsheid, die ons zelf misschien ook wel eens dwaasheid kan lijken, ons uiteindelijk het goede zal brengen? Want Jezus belooft het: als we op Hem vertrouwen, zal Zijn wijsheid ons leiden, zal Hij met ons meegaan: “Want waar twee of drie mensen in mijn naam samen zijn, ben ik in hun midden.” (Matt 18:20). Met deze noot wil ik, ’s ochtends om 06.45, na een prachtige nacht, afsluiten: want verbroedering in Zijn naam is… Prudentia?