• zondag 24 april 2011
• Jürgen V.
• 7 reacties

De Albert Heijn ligt er alweer vol mee: speciale luxe-artikelen die de komende paasdagen nog specialer moeten maken dan anders. Appie maakt al sinds jaar en dag slim gebruik van onze christelijke feestdagen om de omzet voor een paar weken flink aan te zwengelen*. Dat pasen in werkelijkheid ergens anders over gaat, lijkt steeds meer in de vergetelheid te raken. Ja, van christenen mag je verwachten dat ze weten dat we met pasen de opstanding van Jezus uit de dood vieren, maar wat betekent dat eigenlijk? Vandaag, op eerste paasdag 2011, deed ik een kleine persoonlijke herontdekking van de paasboodschap.

Als je in een relatie verzeild raakt, moet je er op een gegeven moment aan geloven: kerken met je schoonouders. Wil het geval dat de mijne hun wortels hebben in de Christelijke Gereformeerde kerk, en dan wel een van een ander kaliber dan de Jeruzalemkerk in Groningen. Ten minste, met dat soort termen word ik al weken voorbereid door vriendin en schoonfamilie. Vanmiddag zette ik dan voor het eerst voet in deze kerk.

Nu ben ik als gereformeerd vrijgemaakte wel gewend aan houten bankjes en een majestueus orgel, maar hier moest ik toch wel even slikken. Met name toen dat orgel begon te spelen: zo - ongelofelijk - langzaam. Ik zal niet snel een kerk afschrijven op eerste indruk, maar als de muziek me niet bevalt, word ik soms een beetje grumpy. Eenmaal aan zijn preek begonnen had dominee daarom een paar puntjes achterstand in te halen en dat was niet gemakkelijk, want doordat ik zo zat te wachten op een preek met het vingertje, vatte ik zo’n beetje alles wat hij zei negatief op. Gelukkig deed hij het niet slecht. Ik was zelfs blij verrast.

Aan het einde van het betoog was ik zo onder de indruk dat ik me een beetje schuldig begon te voelen over mijn vooroordelen. Ik heb me wel eens geërgerd aan mensen in traditionele kerken, omdat ik me afvraag hoe ze kunnen zingen van ‘jubelen voor de heer’ en ‘handen naar omhoog’ en tegelijkertijd zo stijf voor zich uit zitten te kijken. Ook nu begrijp ik dat niet, maar ik besef dat zij mij soms ook niet zullen begrijpen. Tot nu toe dacht ik: “Niemand heeft de waarheid in pacht”. Vandaag heb ik de conclusie getrokken dat je daar wel aan mag toevoegen dat in alle soorten kerken net zoveel heel oprechte en heel erg twijfelende mensen zitten.

De paasboodschap is er een van redding, maar ook een van bevrijding. Ik ben ervan overtuigd dat dit een van de dingen is waar we ons als christenen van mogen losmaken: de vooroordelen die ons bij elkaar wegdrijven. Laten we ook als Navigators op die waarheid gaan staan en elkaar in onze verschillen opzoeken. Allemaal verschillende mensen, eenzelfde God. Cliché? Het kan niet vaak genoeg gezegd worden.

Vandaag dank ik God voor pasen. Niet voor paasbrood, maar levend brood en het bloed van Jezus Christus. Niet veel vaker heb ik de geloofsbelijdenis aan het eind van de dienst zo oprecht in mijn hart kunnen meezeggen:

Ik geloof in God de Vader, de Almachtige, Schepper van hemel en aarde.
En in Jezus Christus, Zijn eniggeboren Zoon, onze Here;
die ontvangen is van de Heilige Geest, geboren uit de maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven,
neergedaald in de hel; op de derde dag opgestaan uit de doden;
opgevaren naar de hemel, en zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader;
van daar zal Hij komen om te oordelen de levenden en de doden.
Ik geloof in de Heilige Geest.
Ik geloof een heilige, algemene, christelijke kerk, de gemeenschap van de heiligen;
vergeving van de zonden;
opstanding van het lichaam;
en een eeuwig leven. Amen

Jürgen Visser

*Je kunt tegenwoordig je paaseieren zelfs al gekleurd kopen. What ever happened to zelf je eieren verven en met gekleurde vingers aan het paasontbijt zitten?

Reacties

• 

  Bernd
  30 apr 2011, 12:42

  @Jurgen, de andere lekkere habenmeister:

  Goeie respons man! Lekker aan het filosoferen.

  Hmm. Interessant hoe we een drang hebben ergens bij te horen.

  Ik ben het eens met het punt dat er veel gemuggenzift wordt over zaken als kinderdoop vs volwassendoop, etc. terwijl de basis in veel kerken ZO STERK overeen komt: Jezus houdt van ons en heeft ons vrij gemaakt (vrijgemaakt heuu). Die overeenkomst is wat ons een maakt. Dat geloven wij en daarmee zijn wij één lichaam.

  Ik ben het ook zeker met je eens dat het uiteindelijk gaat om jóúw relatie met Jezus, en dat je ‘weinig geestelijke ervaring’ niet kunt afschuiven op je gemeente. Dikke vette waarheid! Inderdaad: Dáárom zie je ook in elke gemeente mensen die VET voor Jezus gaan, en mensen die misschien niet eens een relatie met Jezus kennen…

  Dat gezegd hebbende, denk ik dat er zeker verschil is tussen gemeentes. Van sommige gemeentes is het duidelijk dat zij een dwaalleer volgen: Ze wijken zó enorm af van het Woord, aan waar wij alles mogen toetsen.
  En ik denk dat we vanuit het Woord naar alle gemeentes mogen kijken. Hoe belangrijk is het dat de voorganger en/of de gemeente streeft naar wat de Bijbel zegt! Streeft een gemeente naar het uitdragen van de liefde van Jezus? Is er ruimte voor discipelschap? Heeft de Heilige Geest ruimte in de gemeente? (Even radicaal: De Bijbel zegt dat wonderen en tekenen de gelovige ZULLEN volgen…)

  Ik vind je verhaal over dat de kerk veel minder een leefgemeenschap is geworden wel echt MASTERLIJK! Helemaal mee eens. Ik ervaarde dat echt vét toen ik bij N.S.G. kwam: er is veel meer aandacht voor gemeenschap. Dit mis ik nog wel eens bij de Bethel. Echter daar ervaar ik juist helemaal de vrijheid om lekker af te spreken met mensen die me écht inspireren

  Ik denk niet dat het heel ‘erg’ is dat er weinig mensen naar geestelijke activiteten van N.S.G. gaan, en veel meer naar ‘aardse’ activiteiten… Maar dat is nog eens iets om over door te filosoferen

  Hey dudenator: Dinsdagochtend 8 uur @ 863?

  HUG

  http://www.youtube.com/watch?v=ttc2AVOx-fU
• 

  Jürgen V.
  26 apr 2011, 18:20

  @Bernd: alles is altijd verschillend, maar ‘t is maar net wat je referentiekader is. Het gekke is dat wij als mensen zo graag iets van onszelf willen hebben waar we bij horen. Van hangjongeren tot vereniging/dispuut tot kerkstroming.

  Vrijwel elke kerkstroming is tegenwoordig wel nobel genoeg om toe te geven dat ze de waarheid niet in pacht heeft, maar dat neemt een superioriteitsgevoel niet zomaar weg. Door een aantal goede geestelijke ervaringen in de evangelische hoek heb ik een tijdje het idee gehad dat men daar ‘beter’ omging met de persoonlijke relatie met God, maar na wat meer kerkervaring merk ik wel dat je in beide soorten kerken zowel vol met geestelijke energie als volledig leeg de kerk kunt verlaten.

  Natuurlijk zijn er kerken aan te wijzen die een dwaalleer verkondigen, maar ik geloof niet dat we het dan hebben over volwassen tegenover kinderdoop. Ik geloof niet dat dat is waar het God om gaat. Je persoonlijke ervaringen in de kerk staan in direct verband met jouw persoonlijke relatie met God. Ik denk dat de kerk een plaats is waar je samen het geloof mag leren en praktiseren, en dat dit samen-zijn heel belangrijk is, maar dat de basis iets is tussen jou en God. Je kunt niet een kerk in stappen en verwachten dat je door alleen te luisteren en mee te zingen dichter bij God komt. Dat is gelegen in jouw bereidheid om zelf God te zoeken en zijn kracht te verwachten. Ik denk dat je daarom niet zo snel een kerk de schuld kunt geven van ‘te weinig geestelijke beleving’ o.i.d.

  Wat belangrijker is, is misschien wel het verschil tussen de kerk in het algemeen, zoals we die in grote lijnen in Nederland / de wereld zien en de kerk zoals die in Handelingen geschetst wordt. De originele kerk was niet zomaar een plek om een keer per week samen te komen, maar een leefgemeenschap. Een leefgemeenschap waar christenen samen woonden en alles draaide om christen-zijn, maar die tegelijkertijd wel midden in de wereld stond. De zondagse bijeenkomst was daar maar een klein deel van. Hoe vet is dat!?

  Als je het zo bekijkt is het eigenlijk schrijnend dat de kerk zo ‘vervallen’ is.. Ik ervaar hoe moeilijk het is om in je eentje van dag tot dag met God te leven. Tegelijkertijd zie je hetzelfde gebeuren binnen N.S.G.: hoeveel meer publiek aardse borrels, songfestivals e.d. trekken en hoe moeilijk het is om mensen naar het Moment Met God te krijgen.. Ik durf wel te zeggen dat dat voor een groot deel niet te wijten is aan de organisatie maar aan onze eigen relatie met God. (overigens zeg ik niet dat mensen die wel naar Rauw of MMG komen een betere relatie met God hebben).

  Ben benieuwd naar je respons habenmeister.

  “Een traan doorsnijdt de weelde. Verdriet, dat even buiten speelde.” 
• lion
  26 apr 2011, 14:32

  Jngens, graag ff écht reageren! Niet van dat benauwde, kom maar op met die vooroordelen!
• 

  Bernd
  26 apr 2011, 13:20

  LEKKER stuk uwe habenmeister! Je bent ZELF een lekker stuk!

  Van waaruit kom je oorspronkelijk dan? Ik denk dat van Gereformeerd naar Chr. Gereformeerd anders is dan van Pinkster naar Gereformeerd, right?

  http://www.youtube.com/watch?v=ttc2AVOx-fU
• 

  Jürgen V.
  26 apr 2011, 11:26

  Omdat je ook Christelijk Gereformeerd bent?

  “Een traan doorsnijdt de weelde. Verdriet, dat even buiten speelde.” 
• 

  dera
  26 apr 2011, 10:17

  Dankje Jürgen!
• sjoerdpieter
  25 apr 2011, 15:31

  Leuk stukje!

  Ik ben benieuwd naar de eerste keer kerst meevieren.

Reageer